Son yıllarda yazılı ve görsel basında ‘İmralı’ sözcüğünü sıklıkla kullanılıyor. Başlangıçta Türkçe olmayan bir sözcük gibi algılanıyor ama bu sözcük incelendiği zaman ‘Emir Ali’ sözcüğünün halk ağzındaki bozuk telaffuzu olduğu anlaşılıyor. Bu durumu tarihi vesikalar onaylamaktadır. Kanuni Sultan Süleyman’ın oğlu Şehzade Mehmed’in (öl. 1543, Manisa) vakıflarını gösteren 1547 (953) tarihli bir el yazmasında (bu hudutname Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğünde No. 2156’da korunuyor. Sanırım Şehzade’nin ölümünden sonra hazırlanmıştır), açıkça ‘ cezire-i Emir Ali’ olarak yazılıyor ve bu adanın Şehzade Mehmed’in İstanbul’daki camiinin vakıflarından biri olduğu belirtiliyor. Bu adada Midillü, Arnaud ve Hızır İlyas adında üç köyün bulunduğu belirtiliyor. Marmara adalarından sayılan Emir Ali Adası, nüfusu açısından, Marmara’daki diğer adalara göre orta halli nüfusa sahipti. Bazı adalarda sadece bir veya iki köy bulunurken bu adada en azından üç köy vardı. Bu adaların çoğu Şehzade Mehmed’in vakıfları arasındaydı. Örneğin Marmara adasında Bergos, Galimi, Gımyanda, Malatıyye, Tatraguna, Aftun, Ravanic, Kalazak ve Parasiıyu adlı köyler varken; Kapudağı adasında, Herk, Dragonda, Vati, Rudaya, Perme, Kastel, Şahin Bırgoz, Kuruca........

© 9 Eylül Gazetesi