BU DÜNYADAN NÂZIM GEÇTİ...

"Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı, yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin, hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil, ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için, yaşamak yanı ağır bastığından." (Nâzım Hikmet-1947)

Şiir yazdı, umut saçtı. Sol göğüs altındaki cevahiri asla karartmadı... Ömrünün 13 yılı hapiste geçti... Bu 13 senelik hapis, doğrudan doğruya işlediği bir suçun karşılığı değildi. İfadesiyle, "Uydurulmuş bir suçun, omzuna yüklenebilir suçun cezasıydı." Hopa'da, "Yedi Tepeli Şehir" dediği İstanbul’da, Ankara 'da, Çankırı'da ve en son Bursa'da hapis yattı. Çile çekse de yılmadı... İçerde yılları alabildiğince yavaş geçti, günlerden uzun olsa da o hep; "Olsun be" dedi... Hapiste bile zaman yetmedi BüyükŞair'e... Hapislik arkadaşları; "Türkiye 'nin Gorki"si Orhan Kemal'di... Kemal Tahir'di! Kendi ifadesiyle, "renkten cennetler yaratan" İbrahim Balaban'dı... Hiç üşenmeden gariplerin dilekçelerini, mektuplarını yazardı cezaevinde... Sonra ranzasına çekilir, uykusuzluğa direnir, şiirler yazardı... Üretkenliği tartışılmazdı... Örneğin "Şeyh Bedrettin Destanı"nı, "Taranta Babu''yu, Türkiye 'nin Kurtuluş Savaşı "Kuvay-i Milliye Destanı"nı, "Memleketimden İnsan Manzaraları"nı koğuşunda yazdı! "Türkçem, benim ses bayrağım" diyerek! Zaman zaman kızdı köpürdü, "nasıl öfkelenmem" dedi, voltasını attı...

"Çekilmez zorluklar çekti" der onun için Fakir Baykurt ve ekler; "Şiirleri cezaevinden polisin bilmediği hiçbir zaman da bilemeyeceği yollardan çıkar, en çok basılan şiir kitabından daha fazla çoğaltılır, polis onları bulup almadan ezberlenir, durmadan okunur, okunurdu. O, şiirden başka tiyatro, senaryo, roman, öykü, makale, polemik, inceleme gibi pek çok türde yapıt verdi. Ama hepsinde şairdi! Şu anda dorukta dünya şairleri arasında duruyor. Yıldız gibi pırıl pırıl parlıyor Nâzım Hikmet..."

** Nâzım bu ülkenin, bu toprakların en çok yazan, hakkında da en çok yazılan şairidir; tartışmasız... Peki o kendini nasıl yazmış. İşte "Otobiyografi";

"1902’de doğdum doğduğum şehre dönmedim bir........

© 9 Eylül Gazetesi