Din, mezhep, etnik köken, soy üzerinden dış politika yapılmaz. Aksini iddia edenler, Orta Asya’daki 4 Türk devletinin, Güney Kıbrıs Rum Yönetimi’nde büyükelçilik açmasını izah edemedikleri gibi, Azerbaycan’ın İsrail’le yakın ilişkilerini de açıklayamazlar. Dış politika, ulusal çıkar odaklı yapılır ki, ulusal çıkarın da gerçekte kimin çıkarı olduğu da hep tartışılır. Çünkü egemen sınıfların çıkarlarının, her zaman ulusal çıkar olarak sunulduğu, pazarlandığı bir gerçektir. 

Hemen örnek verelim, Türkiye’nin Avrupa’yı fazlasıyla memnun eden Suriye politikası, Avrupa’ya gidecek Suriyeli sığınmacıları Türkiye’de tutan, bunu da övünerek, böbürlenerek anlatan sığınmacı politikası, bu politikayı temellendirmede, gerekçelendirmede, meşrulaştırmada sıkça kullanılan “ensar – muhacir” söylemi, sığınmacıları ucuz işgücü olarak gören sermaye çevrelerini de fazlasıyla memnun etmiştir. Sığınmacılar sayesinde, Türk emekçisine “Benden zam isteme, fazla mesai isteme, sendika........

© 12punto