Folkart'ın İzmir Kültürpark Atlas Pavyonu'nda açtığı “Nâzım Hikmet / Romantika: Bir Ömrün Seyrüseferi” sergisini anlatmaya çalışacağım. Büyük ihtimalle, bu kadar muhteşem bir sergiyi tam olarak anlatamam ama hissettiklerimi aktarabilirim. 

Soy ağacı, hapishane yılları, aşkları, dostları...Nâzım'ın fotoğrafları, el yazıları, mektupları, kitapları, kişisel eşyaları...Moskova...Memleket hasreti... Şiirleri.

Yaklaşık 2 bin 125 metrekarelik alana ve 15 salona yayılan sergide Türkiye'den ve dünyanın çeşitli yerlerinden getirilen yüzlerce belge, el yazması, fotoğraf, nadir kitap, kişisel eşya ve görsel-işitsel malzeme var.

Salonları gezerken insan yalnızca büyük bir şairin hayatını izlemiyor. Bir taraftan da Türkiye'nin Nâzım Hikmet'le olan yaklaşık yüz yıllık kavgasını, hatta bana göre Türkiye'nin kendi kültürü ve kendi insanıyla kavgasını düşünüyor.

Bu ülke Nâzım Hikmet'in değerini çok geç anladı. Nâzım Hikmet dünya edebiyatının en büyük şairlerinden biriydi.Biz ne yaptık?

Yıllarca onu şiirleriyle, edebiyatıyla, Türkçeye kattıklarıyla değil, siyasi görüşleriyle tartıştık.

Komünistti. Ve Türkiye’de komünist olmak ağır cezalık bir suç idi…

Özellikle komünizmle mücadeleyi siyasetinin merkezine koyan çevreler için Nâzım Hikmet bir şair değil, mücadele edilmesi gereken siyasi bir figürdü. Devlet de Nâzım'la mücadele etti.Yargılandı.Hapishanelerde yıllarını geçirdi.Vatandaşlıktan çıkarıldı.Sonunda çok sevdiği ülkesinden ayrılmak zorunda kaldı.

Ama garip bir durum vardı. Türkiye'nin hapishanelere attığı, kitaplarından ve şiirlerinden ürktüğü Nâzım'ı dünya okuyordu. Şiirleri başka dillere çevriliyor, dünyanın önemli şairleri arasında kabul ediliyor, Türkiye'nin yetiştirdiği en büyük edebiyatçılardan biri olarak görülüyordu.Biz ise Nâzım'ın komünist olup olmadığını tartışmaya devam ediyorduk.

Sergiyi gezerken bunu bir kez daha düşündüm. Nâzım'ın vatan sevgisini görmemek için onun şiirlerini hiç okumamış olmak gerekir.  Davet şiirinde, Anadolu'yu anlatırken kullandığı o muhteşem benzetmeye bakar mısınız?

Dörtnala gelip Uzak........

© 12punto