Sessizliğin müziği
Rauschenberg’in planladığı sanat gösterilerinde onunla birlikte işler yapan ve kimilerine göre çağın en önemli müzisyeni olan John Cage aslında Bauhaus ekolünü incelemişti ve Rauschenberg gibi oldukça düşünceli ve ciddiydi.
Schoenberg’in de öğrencisiydi. Schoenberg’in farklıyı deneyen atonal eserlerinden etkilendiği anlaşılan John Cage daha sonra farklıyı denemeyi iyice abartarak piyano içine metal de dahil birçok nesne koyarak piyanonun sesini deforme etmesiyle, 42 ayrı plaktan çıkan sesi aynı kayıtta birleştirmesiyle, hayatın içinden kaydettiği gürültüleri kullanmasıyla ve tamamen sessizlikten oluşan müzik eseriyle, Rauschenberg gibi tüm toplumu şaşırtmayı ve zevkleri sarsmayı sürdürdü.
Cage gürültü ve tekrara önem veren parçalar üzerinde çalıştı. Sadece sessizlikten oluşan müzik eseri ise 4 dakika 33 saniyeydi ve bununla sessizliğin de müziğin bir parçası olduğunu söylemişti..
Cambridge’deki doktora derslerinde bazen öğrencilerini sadece sessizlikte düşündürerek dersini veren Witgenstein da sessizliğe bu yaklaşımı eminin ki desteklerdi.
Bu parçanın “konserinde” piyanist 4 dakika 33 saniye boyunca hiçbir şey çalmadan sadece oturuyordu.
4’33″‘ün ilk performansı 29 Ağustos 1952’de David Tudor tarafından, bir piyano resitali sırasında Woodstock, New York’ta gerçekleştirildi. Tudor sahneye çıkarak piyanonun başına oturdu ve........
