İrem Hanım merhaba,
44 yaşındayım, 18 yıllık evliyim. Kocamla kötü bir evliliğimiz yok. Aldatma olmadı, büyük kavgalarımız da yok. İyi bir baba, düzgün bir adam. Ama son iki yıldır ona karşı yakınlık isteğim neredeyse tamamen kayboldu. Akşam bana sarıldığında bile bazen istemsizce geri çekiliyorum. O da ‘Artık beni istemiyorsun’ diyor. Ben de yaş, hormonlar, yorgunluk diye açıklamaya çalışıyorum. Ama geçenlerde yalnızken düşündüm. Galiba ona kızgınım. Çocuklar küçükken geceleri hep ben kalktım. Okullar, doktorlar, evin bütün planı yıllarca bendeydi. Ben yorulduğumu söylediğimde ‘Söyleseydin yardım ederdim’ derdi. Ben söylemeden görmesini bekledim. O görmedi. Ben de kavga çıkmasın diye sustum. Şimdi çocuklar büyüdü, hayatımız rahatladı. Kocam bana yeniden yaklaşmak istiyor ama benim içimden gelmiyor. İnsan yıllar önce söylemediği şeylere bugün bedeniyle kızıyor olabilir mi?

Değerli Okurum,
Yakınlık bazen yatak odasında kaybolmaz. Çok daha önce, mutfakta, çocuk odasında, gece saat üçte ateşi çıkan çocuğun başında yavaş yavaş aşınır.

Her seferinde büyük bir kavga çıkması da gerekmez. Dışarıdan bakıldığında evlilik gayet sakindir. İçeride ise küçük kırgınlıklar sessizce birikir. Bu yüzden azalan yakınlığı hemen hormonlara, yaşa ya da........

© 10 Haber