İrem Hanım merhaba,
39 yaşındayım, bekarım. Yaklaşık bir yıldır 46 yaşında, boşanmış bir erkekle birlikteyim. Çocukları yok. İlişkimiz güzel ve benimle ciddi düşündüğünü söylüyor. Ama eski karısı hayatımızdan bir türlü çıkmıyor. Kadının arabası bozuluyor, erkek arkadaşımı arıyor. Hastaneye gidecek oluyor, onu götürüyor. İtiraz ettiğimde de hep aynı şeyi söylüyor. ‘Onca yıl birlikte yaşadık, düşman mı olalım?’ Ama kadın ne zaman dara düşse ilk aradığı kişi hala benim sevgilimse ben bu ilişkinin neresindeyim? Üstelik çocukları da yok. Yani onları mecburen birbirine bağlayan bir durum bulunmuyor. Kıskanç ve anlayışsız kadın olmak istemiyorum ama eski eşe yardım etmek nerede biter, yeni ilişkiye saygısızlık nerede başlar?

Değerli Okurum,
Eski eşlerin düşman olması gerekmez. Hatta yıllarca hayat paylaşmış iki insanın boşandıktan sonra birbirine iyi davranabilmesini olgunluk olarak görürüm. Ama iyi ilişki başka şey, hala birbirinin “acil durumda aranacak kişisi” olmak başka.

Hayatın her küçük krizinde eski koca aranıyorsa orada başka bir şey devam ediyor olabilir. Bu illa aşk değil de alışkanlık olabilir. Yıllarca birbirinin sorunlarını çözmeye alışmış iki insan eski rollerinden çıkamamış olabilir.

Ama adı ne olursa olsun sonuç değişmiyor. Yeni ilişkideki kadın kendisini üçüncü kişi gibi hissetmeye başlıyor. Burada eski karısına değil, sevgiline bak. Çünkü sınırı koyması........

© 10 Haber