Το “δικαίωμα παραμονής” των νέων στα νησιά– (2/4) – Από το όραμα της παραμονής στις στρατηγικές επιλογές
Για να μετατραπεί το όραμα -γιατί το δικαίωμα παραμονής στον τόπο είναι όραμα- σε εφαρμόσιμη πολιτική, είναι αναγκαίο ένα στρατηγικό πλαίσιο. Προτείνεται, μια τριπλή προσέγγιση, με επίκεντρο την ανάπτυξη νησιών Ποιοτικών, Πράσινων και Ίσων Ευκαιριών:
Ποιοτικά νησιά. Οι νησιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να παραμείνουν ανταγωνιστικές στις ευρωπαϊκές και παγκόσμιες αγορές, αξιοποιώντας το τοπικό φυσικό, πολιτιστικό και παραγωγικό κεφάλαιο. Προϊόντα και υπηρεσίες που βασίζονται στην τοπική τεχνογνωσία έχουν αποδειχθεί επιτυχημένα. Ωστόσο, η καινοτομία, η νέα γνώση και οι εξειδικευμένοι ανθρώπινοι πόροι είναι κρίσιμοι για τη διατήρηση αυτής της ανταγωνιστικότητας.
Πράσινα νησιά. Τα νησιά πρέπει να υιοθετήσουν στρατηγικές που μειώνουν την κατανάλωση βασικών πόρων -νερού, γης και ενέργειας- και προωθούν την ανακύκλωση αποβλήτων. Παρότι το «πρασίνισμα» της οικονομίας αποτελεί μέρος της ατζέντας ποιότητας, η σημασία της για τα νησιά δικαιολογεί ξεχωριστή έμφαση, λόγω του μικρού μεγέθους τους και του κινδύνου υπέρβασης της φέρουσας ικανότητάς τους. Η επίτευξη υπεύθυνης παραγωγής και κατανάλωσης, ιδίως από μικρές επιχειρήσεις και κοινότητες, απαιτεί στοχευμένη καινοτομία και γνώση.
Νησιά ίσων ευκαιριών. Η διασφάλιση ίσης πρόσβασης στις Υπηρεσίες Γενικού Οικονομικού Συμφέροντος (ΥΓΟΣ/SGΕI) για όλους τους Ευρωπαίους πολίτες είναι ζωτικής σημασίας, τόσο για την ποιότητα ζωής όσο και για την ανταγωνιστική επιχειρηματικότητα. Όπως υπογραμμίζεται στην Ευρωπαϊκή Προοπτική Χωρικής Ανάπτυξης (1999) και ενισχύεται από τη Συνθήκη της Λισαβόνας (Άρθρο 14 και Πρωτόκολλο 26), οι ΥΓΟΣ είναι θεμελιώδεις για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή.
Σε ό,τι αφορά την οικονομία και τις θέσεις εργασίας, που εξακολουθεί να είναι το κεντρικό διακύβευμα. με τους υποστηρικτές του σημερινού μοντέλου να μην θέλουν να αγγίξουν τη τουριστική επέκταση μέσω ενός επιθετικού real estate που αλλάζει τη μορφή των νησιών μετατρέποντάς τα σε απέραντα «κοιμητήρια», όπως τα προάστια των μεγαλουπόλεων χωρίς κοινωνική και πολιτιστική ζωή, και με όλα αρνητικά στοιχεία των........
